Od niewidzialnych pomocnic do utytułowanych reżyserek czyli 8 marca w Kinie Nokowym

 kadr z filmu "Moc Heroic" Hanny Margolis

O czym można rozmawiać w Kinie Nokowym w Dniu Kobiet? Oczywiście o kobietach. Na przykład twórczyniach filmów animowanych. Tych, które – niedostrzegane - pracowały na sukcesy innych autorów, zwykle mężczyzn. Jak i tych, którym udało się osiągać sukcesy pod własnym nazwiskiem. Pokażemy pięć krótkometrażowych dzieł polskiej animacji, wyreżyserowanych przez kobiety. A po projekcji zaprosimy na spotkanie z Hanną Margolis, reżyserką filmów animowanych, historyczką i krytyczką sztuki, dziennikarką, autorką książki „Niewidzialną ręką. Filmy animowane kobiet w (męskich) strukturach kinematografii w Polsce”. I choć rozmawiać będziemy o niszowej, zdawałoby się, dziedzinie sztuki filmowej, opowieść o kobietach będzie uniwersalna. Zapraszamy 8 marca na godzinę 18:00 do siedziby NOK. WSTĘP WOLNY!

(…) W studiach animacji, tak jak w innych ówczesnych przedsiębiorstwach, nie brakowało kobiet na niskich stanowiskach. Pracowały jako niewidoczne pomocnice: animatorki, fazistki, malarki, krawcowe itp. Bardzo często były lepiej wykształcone od studyjnych kolegów. Jednak nawet jeśli z etatu animatorki awansowały na etat reżysera, jak Zofia Ołdak, Anna Maliszewska i Zofia Oraczewska, nie miały tej sprawczości, jaką mieli mężczyźni. Pierwsza kobieta – Aleksandra Krojewo – została zatrudniona na etacie reżysera w studiu animacji dopiero pod koniec lat 80. – pisze Hanna Margolis w swojej pracy doktorskiej, za którą otrzymała Nagrodę im. Alicji Helman dla najlepszej pracy doktorskiej w zakresie filmoznawstwa obronionej w 2021 roku. W styczniu bieżącego roku praca ta została opublikowana przez Universitas w formie książki, pod tytułem „Niewidzialną ręką. Filmy animowane kobiet w (męskich) strukturach kinematografii w Polsce”.

W Kinie Nokowym, prócz filmów wymienionych powyżej Hanny Margolis („Mock Heroic” 2019) i Zofii Oraczewskiej („Lot trzmiela” 1979), pokażemy dzieła duetu w składzie Halina Bielińska i Włodzimierz Haupe („Zmiana warty” 1959) , Małgorzaty Bosek („Dokumanimo”, premiera 8 marca, czyli w sam Dzień Kobiet, w roku 2013) i Ewy Borysewicz („Do serca Twego” 2014).

Zaprezentujemy dzięki temu twórczość zarówno autorek, które pracowały w czasach kobiecej niewidzialności, jak współcześnie, kiedy to dzieła wyreżyserowane kobiecą ręką (wreszcie widzialną) otrzymują najwyższe laury na ważnych festiwalach filmowych.

Są to zarazem bohaterki (jedne z wielu) książki Hanny Margolis, absolwentki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie oraz Uniwersytetu Warszawskiego, historyczki sztuki, krytyczki filmowej, kuratorki programów filmowych, selekcjonerki i jurorki festiwali, autorki filmów animowanych oraz wielu publikacji na temat polskiej animacji – niezwykłej kobiety, z którą będziecie Państwo mieli okazję porozmawiać 8 marca.

"Film balkonowy" i spotkanie z Pawłem Łozińskim - fotorelacja

16 lutego - pokaz filmu "Film balkonowy" i spotkanie z reżyserem Pawłem Łozińskim.

foto: Mariusz Maj

Paweł Łoziński i „Film balkonowy” w Kinie Nokowym

(…) Niby prosty, ale jak niecodzienny pomysł! Przeżyłam całą gamę emocji - od zaciekawienia, poprzez najszczerszy do łez śmiech aż do prawdziwego smutku. I jakże mi było żal, że seans już się skończył. Coś pięknego - tak o „Filmie Balkonowym” pisze na Filmwebie Agatonik¹. W lutym w Kinie Nokowym wyjątkowy, nagradzany w kraju i za granicą dokument, a po projekcji spotkanie z jego autorem, wybitnym dokumentalistą Pawłem Łozińskim.

Zapraszamy 16 lutego na godzinę 18:00 do siedziby NOK. WSTĘP WOLNY!

 

źródło: https://www.againstgravity.pl/films/film-balkonowy

Film Balkonowy

scenariusz, reżyseria, zdjęcia: Paweł Łoziński

muzyka: Jan Duszyński

montaż: Paweł Łoziński, Piasek & Wójcik

gatunek: dokumentalny

produkcja: Polska, 2021

czas trwania: 100 min.

Czy każdy może być bohaterem filmu? Czy świat da się zamknąć w jednym kadrze? Reżyser Paweł Łoziński przygląda się ludziom ze swojego balkonu. Przechodzą uśmiechnięci, smutni, zamyśleni, zagapieni w telefony, młodzi i starzy. Mieszkańcy dzielnicy, albo przypadkowi goście, zwyczajni przechodnie. Autor zaczepia, zadaje pytania, rozmawia o tym jak radzą sobie z życiem. Stojąc tam z kamerą przez ponad 2 lata stworzył miejsce dialogu, świecki konfesjonał, przy którym każdy może się zatrzymać i opowiedzieć o sobie innym ludziom. Bohaterowie niosą w sobie zagadki i tajemnice, nie dają się łatwo zaszufladkować.

Każda ludzka historia jest wyjątkowa, a życie jest nie do wymyślenia. "Film balkonowy" to radykalny powrót do początków kina, kiedy człowiek przychodził do kamery. Może wystarczy zatrzymać się na dłużej, żeby zobaczyć więcej?

https://www.filmpolski.pl/fp/index.php?film=1257852

 

 

źródło: https://www.polishdocs.pl/en/sound/1/pawel_lozinski

 Paweł Łoziński

ur. 1965 r. w Warszawie. Reżyser, scenarzysta, operator i producent filmów dokumentalnych. Absolwent Wydziału Reżyserii PWSFTviT w Łodzi. Autor ponad 20 filmów dokumentalnych wielokrotnie nagradzanych na polskich i międzynarodowych festiwalach. Robi pełne emocji autorskie filmy dokumentalne opowiadające o ludziach w sposób niezwykle intymny. Międzynarodowe uznanie zdobył swoim dokumentalnym debiutem “Miejsce urodzenia” (1992). Kolejne filmy „Siostry” (1999), „Taka historia”, (1999), „Chemia” (2009), „Ojciec i Syn” (2013), „Nawet nie wiesz jak bardzo Cię kocham” (2016), „Film balkonowy” (2021) - uznawane za nowatorskie, otwierają nowe pola tematów i nieznane przestrzenie w filmie dokumentalnym. Laureat prestiżowych nagród festiwalowych, min. w Locarno, Rio de Janeiro, Paryżu, Lipsku i Krakowie.

https://www.polishdocs.pl/pl/rezyser/1/pawel_lozinski

1https://www.filmweb.pl/film/Film+balkonowy-2021-877376/discussion/Jaki+jest+sens+%C5%BCycia+%C5%BBycie,3251750

"Tańcząc Pinę" - fotorelacja

24 listopada - pokaz filmu "Tańcząc Pinę" i spotkanie z tancerką, instruktorką i teoretyczką tańca Pauliną Piśkiewicz.

Tańcząc Pinę

 Historie tancerek i tancerzy z Drezna oraz z senegalskiej rybackiej wioski niedaleko Dakaru. I siła spuścizny Piny Bausch, jednej z najważniejszych choreografek i artystek nowoczesnego tańca. „Osobiście uwielbiam takie filmy o tańcu, są najtrafniejszą metaforą życia” – pisze antuta na Filmwebie¹. W listopadzie zapraszamy na dokument o transformującej roli sztuki tańca i inspirującym wpływie Piny Bausch, zarówno na kulturę w szerokim tego słowa znaczeniu, jak i na osobiste losy ludzi, którzy się z jej sztuką zetknęli. Naszym gościem, po projekcji, będzie Paulina Piśkiewicz – tancerka, pedagożka, instruktorka i teoretyczka tańca (ukończyła filozofię ze specjalizacją w estetyce tańca współczesnego); znana bywalcom NOK jako instruktorka osiągających wiele sukcesów grup tanecznych. Również zafascynowana postacią Piny Baush.

Zapraszamy 24 listopada (piątek) na godzinę 18:00 do siedziby NOK. WSTĘP WOLNY!

 

Tańcząc Pinę

(Dancing Pina)

reżyseria: Florian Heinzen-Ziob

gatunek: dokumentalny

produkcja: Niemcy, 2022

czas trwania: 112 min.

Pina Bausch to jedna z najważniejszych choreografek i artystek tańca nowoczesnego. Film składa hołd jej unikalnej sztuce, dokumentując tancerzy, którzy na nowo odkrywają i interpretują jej styl. Dwa zespoły, dwa kontynenty, dwa taneczne światy: Semperoper Ballet Company w Dreźnie i École des Sables w rybackiej wiosce niedaleko Dakaru. Pierwsi pracują nad choreografią Bausch do „Ifigenii w Taurydzie”, drudzy nad jej układem tanecznym do „Święta wiosny”. Pod opieką członków jej zespołu próbują zrozumieć styl Bausch i przefiltrować go przez własne ciała i doświadczenie. Pina jest jednak trudna do skopiowania i wymaga osobistego stosunku, a przede wszystkim otwarcia się na ograniczenia. Gloria Ugwarelojo Biachi z Nigerii za pomocą tańca walczy o równouprawnienie, Julian Amir Lacey z USA walczy z homofobią, a Sanguen Lee z Korei Południowej tańczy, mimo że uważano go za zbyt wysokiego jak na tancerza. Film pokazuje zaskakującą metamorfozę: młodzi tancerze odkrywają na nowo choreografię Piny, równocześnie sami ulegając zmianie. Reżyser Florian Heinzen-Ziob podkreśla uniwersalną siłę tańca Piny Bausch, w którym spotykają się przeszłe i współczesne historie. Ponadto udowadnia ponadczasową spuściznę jednej z najbardziej wpływowych tancerek na świecie.

https://www.againstgravity.pl/films/tanczac-pine

Paulina Piśkiewicz – dyplomowany instruktor tańca sportowego, fitnessu oraz TMT. Pedagog i instruktor tańca jazzowego, modernu oraz stylu high heels. Dawna tancerka KS Company, która wraz z zespołem jak i solo zdobyła wiele nagród w konkursach ogólnopolskich. Szkoliła się w Polsce oraz za granicą, między innymi w Los Angeles, Nowym Jorku oraz Londynie. Brała udział w polskich programach treningowych, rozwijających umiejętności taneczne, motoryczne oraz instruktorskie, takich jak Mad Catz Lali Konarskiej oraz Szpilki by Kuba Walica. Z wykształcenia magister filozofii ze specjalizacją w estetyce tańca współczesnego. Pracuje z dziećmi od ponad 13 lat. Pod jej skrzydłami rozwijają się zarówno dzieci, młodzież, jak i dorośli. Na co dzień trenerka grup InMotion Nadarzyńskiego Ośrodka Kultury oraz Formacji Stop and Go.

Poszukując swojej tanecznej drogi szkoliła i wciąż szkoli się u wielu polskich i zagranicznych instruktorów, takich jak Robert Śliżewski, Jacek Wazelin, Kama Akucewicz, Katarzyna Mieczkowska, Seth Zibalese, Matthew Tseng, Erica Sobol, Luciano di Natale, Stacey Boeddeker, Ricky Palomino, Lukas McFarlane, Adam Parsons, Blake McGrath i wielu wielu innych.

1 https://www.filmweb.pl/film/Ta%C5%84cz%C4%85c+Pin%C4%99-2022-10033535/discussion/Ta%C5%84cz%C4%85c+siebie...,3357832

"Cwaniak" z muzyką na żywo - fotorelacja

 6 października - pokaz filmu niemego "Cwaniak" z muzyką na żywo, spotkanie z Marcinem Pukalukiem, muzykiem.

fot. Mariusz Maj